تبلیغات
تحقیق در مورد هر چیز لوازم التحریر طاها - تحقیق درباره جغندر
پنجشنبه 1 بهمن 1388

تحقیق درباره جغندر

• نوشته شده توسط: محمد ابراهیمی

 

مقاومت به علفكش 
عوامل مؤثر در مقاومت به علف‌كش

ارقام چغندرقند

در مقایسه با سایر گیاهان زراعتی، اطلاعات كمی راجع به عكس العمل ارقام چغندرقند به علف‌كش‌ها وجود دارد (فالكنر 1982)، با این وجود یكی از راههای ممكن، استفاده از ارقام خیلی زودرس برای كاهش مصرف علف‌كش می‌باشد.

(لوتز و همكاران 1991). در اواخر دهه 1950، پیشرفت كمی در زمینه افزایش مقاومت به اندوتال (نلسون و همكاران 1960) و در سال‌های اخیر، تهیه ارقام مقاوم به گلایفوسیت بدست آمده است (برون كلاوسن 1989). تنوع ژنتیكی از نظر تحمل به علف‌كش‌ها در چغندرقند نشان داده گه چند ژنوتیپ دارای دامنه بردباری به علف‌كش‌ها هستند (شویزر ودكستر 1987). با این وجود اصلاح و ارزیابی ارقام متحمل به علف‌كش، با توجه اثرات متقابل علف‌كش * رقم، سال * علف‌كش و رقم * سال، تنها بر اساس آزمایشهای صحرایی سالیانه مشكل می‌باشد. جهت حذف تاثیر عوامل محیطی درآزمایش‌های صحرایی سالیانه، دانشمندان جهت شناسایی ژنوتیپ‌هایی از جمعیت هتروژن متحمل به علف‌كش‌ها از تكننیك‌هاای كشت بافت استفاده می‌نمایند. آنها  با استفاده از فرآیندهای كلونیك مریستمی، كلونهای مصنوعی متحمل به علف‌كش‌ها راتهیه می‌كنند (اسمیت و موزر 1985). همزمان با تكامل روشهای مهندسی ژنتیك، می‌توان با انتقال ژن یا ژنهای مقاوم، ارقام مقاوم به علف‌كش را تولید نمود.

علفهای هرز

بسیاری از آفات، سازش پذیری اكولوژیكی و بیو شیمیایی به مواد شیمیایی از خود نشان داده اند، این سازش پذیری، گاهی اوقات در مرتبه مواجهه با این مواد بروز كرده است. مقاومت حشرات به حشره كش‌ها و عوامل بیماریزا به قاچ كش‌ها و علفهای هرز به علف‌كش‌ها (اس ـ تریازین‌ها) برای اولین بار به ترتیب در سالهای 1908، 1904، 1970 گزارش شدند (گرسلو لوبارون 1972). امروزه معلوم گردیده كه 53 گونه علف هرز شامل 38 گونه پهن برگ و 15 گونه باریك برگ، دارای بیوتیپ‌های مقاوم به تریازین می‌باشند (هولت و لوبارون، 1989). علفهای هرز مقاوم به تریازین در 32 ایالت از ایالات متحده آمریكا، چهار استان كانادا، 12 كشور اروپایی، اسرائیل و نیوزلند مشاهده شده اند. در این كشورها عموماً از علف‌كش‌ها یكسان و مشابه با مقدار بالا به صورت مكرر و سیستم زراعی تك كشت یا تناوب زراعی محدود استفاده شده است. غلبه بر علفهای هرز مقاوم به استفاده می‌شود. ـ  تریازین نیز ممكن است ولی اینكار محتملاً موجب افزایش هزینه می‌گردد.

مقاومت به علف‌كش‌ها در گیاهان سایر خانواده‌ها و كلاس‌ها محدود بوده ولی در حال گسترش است. علفهای هرز به علف‌كش‌های خاصی در كلاس‌های بی پی ریدیل، دی فنیل اتر، دی نیتروآنیلین، ایمیدزولینون، فنوكسی و سولفونیلورا مقاوم شده اند. علف‌كش‌های دیكلوفوپ و تریفلورالین،مربوط به زراعت چغندرقند در این گروهها هستند.

تاریخچه گزارش آفات و بیماریها به سموم و افزایش گزارش‌های مربوط به مقاومت علف هرز به علف‌كش‌ها منجر به توجه بیشتر به علفهای هرز مقاوم بهه علف‌كش ههای مخصوص چغندرقند گردیده است. با این حال تنها گزارش از این دست به علف هرز مهم سلمك مربوط است. یك بیوتیپ سلمك از سوئیس به كاریدازون و كمی به متامیترون (لوبارون و گرسل1982) و بیوتیپ دیگری از مجارستان به لناسیل مقاومت نشان داده اند.

در میان سایر علفهای هرز مزارع چغندرقند بعضی از گونه‌های جنس آمارانتوس و پلی گونوم نیز نسبت به علف‌كش‌ها از خود مقاومت و تحمل نشان داده اند. علی رغم 35 سال مصرف شدید علف‌كش در انگلستان اثر كمی از مقاومت به علف‌كش در مزراع چغندرقند مشاهده شده است (گوین  و موری 1985).

در این ارتباط چندین فرضیه مطرح می‌شود. یكی از آنها چنین می‌گوید كه بیوتیپ‌های مقاوم به علف‌كش‌های چغندرقند درصد خیلی ناچیزی از توده طبیعی این گیاه را تشكیل می‌دهند و این بیوتیپ‌های مقاوم در مقایسه با انواع حسساس از نظر اكولوژیك سازگاری كمتری دارند (گرسل و سجل 1978). با مصرف مكرر علف‌كش‌ها در مزرعه چغندرقند می‌توان بیوتیپ‌های مقاوم را شناسایی نمود. نظریه دیگری می‌گوید كه عملیات داشت در اكثر كشورها با بكاربستن برنامه‌های مبارزه تلفیقی با علفهای هرز شامل: كشت ردیفی كشت ردیفی، شخم مرسوم و تناوب محصول و علف‌كش منجر به حداقل رساندن مقاومت به علف‌كش‌ها گردیده است.

|+| 25 نظر
نوشته شده توسط محمد ابراهیمی
کنترل علفهای هرز با استفاده از آیش 

کنترل علفهای هرز با استفاده از آیش

دو نوع آیش وجود دارد، اول آیش معمول كه به مدت یك سال در زمین كشتی صورت نمی‌گیرد، دوم آیش بین دو كشت كه در این حالت زمین در فصول پائیز و زمستان كشت نمی‌شود (در زمان بین برداشت محصول قبلی و كاشت محصول بعدی، زمین به صورت نكاشت رها می‌شود). استفاده از آیش سنتی در بسیاری از كشورها منسوخ شده است، زیرا زارعین توانایی رها نمودن زمین را ندارند. در نواحی كه این نوع آیش به كار می‌رود لاززم است تا عملیات آماده كردن زمین برای حذف علفهای هرز سبز شده و تحریك نمودن بذر‌های موجود در خاك برای جوانه زدن و همچنین ظهور اندامهای هوایی انواع چند ساله صورت گیرد. با این وجود جون عمق عملیات آماده نمودن زمین كم است، طبیعتاً تنها علفهای هرز یك ساله واقع در نیمه بالائی عمق شخم تحریك به جوانه زدن شده و از بین می‌روند.

در دهه 1980، به جهت اضافه تولید برخی محصولات دولت كشاورزان را ترغیب نمود تا برای مدتی زمین‌های خود را به صورت نكاشت نگه دارند. به خاطر تخلیه زمین از ازت در این نوع سیستم آیش، استفاده از آن مناسب نمی‌باشد. بنابراین جهت مبارزه با علفهای هرز از گیاهان خفه كننده استفاده می‌شودو بایستی به موقع علف هرز را با گیاه خفه كننده برداشت نمود. روش مدیریت زمین‌های نكاشت روی جمعیت علفهای هرزی كه متعاقباً در كشت آتی سبز خواهند نمود، تاثیر می‌گذارد (كلارك و فرود ویلیامز 1989).

در آیش كوتاه مدت نیز عملیات آماده كردن زمین زا می‌توان مانند آیش یك ساله انجام داد. آیش پائیزه، تنها علفهای هرزی كه در پائیز ظاهر می‌شوند، تحت كنترل در می‌آورد. مهار علفهای هرز یك ساله ای كه در پائیز سبز می‌شوند، ممكن است برای كشت بهار سال بعد در مقایسه با پائیز سال آتی از اهمیت كمتری برخودار باشد. با این وجود برا ی كاهش جمعیت علفهای هرز چند ساله فرصت مناسبی است.

برخی كشورها خصوصاً اعضاء اتحادیه اقتصادی اروپا(ٍEECجهت ممانعت از خروج ازت در اراضی حساس به نیترات، كشت محصولات پوششی پائیزه را توصیه می‌كنند. در صورت استفاده از این گیاهان دیگر نمی‌توان عملیات آماده نمودن زمین را اجراء نمود، حال آنكه گیاه پوششی آشكارا رشد علف هرز  را متوقف خواهد كرد. مبارزه با محصـول پوششی، قبل از كاشت چغندرقـند در بهار ممكن است موجـب اشـكال شود. این مسئـله خصوصـاً در خاكـهایی با بافـت متـوسط یا سنـگیـن كه هنـگام شـخم بهـاره زمان كـافی برای هوا خوردن خـاك، قبل از كـاشت نیـست، بروز می‌كند.

|+| 7 نظر
نوشته شده توسط محمد ابراهیمی
استفاده از تناوب زراعی برای كنترل علفهای هرز چغندرقند 

كنترل علف هرز با استفاده از تناوب در مزارع چغندرقند

یك روش اولیه جهت كنترل علف‌های هرز، كشت چغندرقند، در سالهای متوالی بود. رومر (1972) گزارش داد كه كشت متوالی چغندرقند به مدت 12-7 سال در بعضی نقاط آمریكا و سه سال پی در پی در هلند موجب كاهش جمعیت هرز گردید. با این وجود به علت تجمع نماتدها، عملكرد كاهش یافت. سیستم تك كشت چغندرقند هنوز در بعضی كشورها مانند فنلاند اجرا می‌شود. آزمایش جدیدی نشان می‌دهد كه سیستم تك كشت با افزایش برخی از علفهای هرز بسیار مزاحم موجب تشدیدمشكلات در مبارزه با آنها می‌شود.

امروزه استفاده از تناوب، بیشتر به دلایل اقتصادی مدنظر است تا كنون علفهای هرز، با این حال استفاده از تناوب جهت مبارزه با علفهای هرز چغندرقند در هر نقطه می‌تواند موفقیت آمیز باشد. در نواحی كه از علف‌كش انتخابی استفاده می‌شود بایستی چغندرعلفی را كه در زمین مزرعه سبز می‌شود مهار نمود. در صورت توصیه می‌توان از علف‌كش قبل از برداشت گلایفوسیت جهت مبارزه با علفهای هرز چغندرقند در هر نقطه ای می‌تواند موفقیت آمیز باشد. در نواحی كه علف‌كش انتخابی استفاد می‌شود بایستی كه چغندرقند علفی را كه در زمین مزرعه سبز می‌شود مهار نمود. در صورت توصیه می‌توان از علف‌كش قبل از برداشت گلایفوسیت جهت مبارزه با علف‌های چند ساله استفاده نمود. این كار در زمانی كه علف هرز كاملاً رشد كرده بسیار موفقیت آمیز می‌باشد (به عنوان مثال سیب زمینی سبز شده در غلات) در حالی كه پس از برداشت محصول، چندان كارآیی نخواهد داشت. كشت دركلش نیز موجب كاهش تعداد بذر علف هرز در خاك و كنترل آن می‌شود(ویوزر و همكاران 1986).

گیاهان زراعی كشت قبل در مرزعه چغندرقند مخصوصاً در صورت عدم مبارزه، قادرند ایجاد مزاحمت نمایند. مبارزه با سیب زمینی حاصل از سبز شدن غده، حتی با وجود استفاده از مخلوط اتوفومسات با سایر علف‌كش‌ها یا كلوپیرالید، مشكل است. سیب زمینی‌های حاصل از سبز شدن بذر را می‌توان با مصرف مخلوط فن مدیفام و كلریدازون (پیرازون) یا هرس تراكتوری راحت تر از بین برد. جهت مبارزه با سیب زمینی‌های حاصل از غده، تكرار استفاده از هرس تراكتوری برای جلوگیری از هرگونه رشد مجدد غده‌ها ضروری است. در صورتیكه برای مدت كوتاهی اختلاف ارتفاع بین سیب زمینی‌های و چغندرقند وجود داشته باشد، می‌توان با استفاده از گلیفوسیت مزرعه را از علف هرز پاك نمود. (در مرحله از برداشت) یا استفاده از فلوروكسی ییر در مزارع غلات می‌توان تعداد زیادی سیب زمینی سبز كرده را از بین برد.

(بویس و جول 1986) وجود كلزا به عنوان علف هرز هنگاكی كه در تناوب وارد می‌شود، خود مشكل دیگری است. از علف‌كش‌های مخصوص چغندرقند می‌توان برای مهار آن استفاده نمود، ولی باید دقت نمود، كلزا فقط در مراحل سبز شدن و رشد به علف‌كش حساس است، كه بسیار سریع می‌گذرد. بنابراین استفاده مجدد از علف‌كش یا عملیات مكانیكی ضروری است.

بذر كلزا تا چند سال زیر خاك به حالت خواب زنده می‌ماند. در مزارع انگلستان به كرات مشاهده می‌شود كه تا پنج سال یا بیشتر بعد از كاشت كلزا، ناگهان جمعیت زیادی از آن در زمین ظاهر می‌شوند. به همین دلیل بایستی در زمینی كه سال قبل زیر كشت كلزا بوده، با استفاده از عملیات آماده كردن زمین و كاشت، آنرا مهار نمود.

نوع محصولات در تناوب و شدت مبارزه با علفهای هرز روی جمعیت علف هرز تاثیر می‌گذارد. بری و هیلتون (1975) گزارش دادند كه بین سالهای 1950 و 1974 در مزرعه ای در انگلستان جمعیت پوآ در تناوب سیب زمینی، غلات و چغندرقند افزایش یافت. در حالی كه جمعیت علفهای استلاریا و هفت بند كاهش یافتند علف‌كش‌های مورد استفاده در این مزرعه، دو علف هرز آخری را كنترل نموده، ولی به علت عدم تاثیر بر پوآ این گیاه به گل رفت و به بذر نشست. در اواخر دهه 1970، بسیاری از علف‌كش‌های غلات از مهار جمعیت‌های فراوان ویولا عاجز شدند و در حال حاضر این علف هرز جزء گیاهان مزاحم كشت چغندرقند در انگلستان می‌باشد. نئورورر (1975) با بررسی علفهای هرز در چهار ناحیه اتریش طی سالهای 1965 الی 1975 عنوان نمودند، تا زمانی كه تغییرات تراكم علف هرز خیلی ناچیز بود، تعداد علفهای هرز بسیار مزاحم مزارع چغندرقند (مانند آگروپیرون، بی تی راخ و هفت بند و بعضی از باریك برگهای یكساله) افزایش یافتند. با این وجود مصرف علف‌كش‌های پایدار در اراضی مردابی باعث كاهش كلی جمعیت آنها گردید.

زمان شخم تحت تاثیر عواملی ماننـد انـوع خـاك و كـشت قبلی، روی زمان سبز كردن علفهای هرز تاثیر می‌گذارد. شخم دیر هنگام عموماً علف هرز كمی را رد پی دارد (ویورز و همكاران، 1986).

بدیهی است كه مهار علف هرز می‌بایست در مورد تمامی محصولات حاضر در تناوب صورت گیرد تا از افزلیش علف هرز خاصی كه ایجاد مشكل می‌كند و یا موجب بر هم خوردن تعادل میان جمعیت علفهای هرز مختلف می‌شود، جلوگیری نمود.

|+| 8 نظر
نوشته شده توسط محمد ابراهیمی
مبارزه بیولوژیكی 

 مبارزه بیولوژیكی با علفهای هرز در مزارع چغندرقند

مدیریت و دخالت در وضعیت موجودات زنده، اساس مبارزه بیولوژیك با علف‌های هرز می‌باشد و از اواسط قرن نوزدهم قسمتی از برنامه مدیریت علف‌های هرز كشاورزی بوده است. علفهای هرز موجود در اكوسیستم‌های نسبتاً پایدار مانند چمن زارها و محیط‌های آبی بخوبی تحت كنترل درآمده اند. مبارزه بیولوژیك تنها در مورد گیاهان هرز پهن برگ چند ساله و دو نوع یك ساله به نام‌های تریبولوس و كاردووس موفقیت آمیز بوده و گزارشی مربوط به كنترل انواع باریك پهن با استفاده از این روش ارائه نشده است (چاروداتان و دولوچ 1988). از آن گذشته، هیچ یك از این دسته علفهای هرزی كه كنترل شده اند، مشكلی در زراعت چغندرقند ایجاد نمی‌نمایند.

دو هدف اساسی از مبارزه بیولوژیك علیه علف‌های هرز دنبال می‌شود، اول تحقیق مرتب و منظم در مورد روشهای كنترل مربوط به نقاط دیگر و دوم تحقیق وسیع تر و گسترده تر در مورد علف‌كش‌های بیولوژیك با استفاده از تولید انبوه موجودات زنده یا سایر روشهای دخالت در اكوسیستم. در سالهای اخیر از روش مبارزه بیولوژیك علیه علفهای هرز مزارع چغندرقند استفاده نمی‌شود و انتظار تغییر و تحول عمده ای نیز در این روند نمی‌رود. به همین دلیل استفاده از این روش مبارزه در مزارع چغندرقند با شروع قرن بیست و یكم ممكن است امكان پذیر گردد.

تحقیقات اخیر در مورد این روش نشان داد وارد نمودن یك عامل زیستی كنترل كننده به مزرعه در مقیاس وسیع، انواع حساس را نابود می‌كنند (تمپلون و همكاران، 1986). چندین نوع قارچ، باكتری و ویروس دارای توانایی بالقوه جهت كنترل علفهای هرز می‌باشند، لیكن در حال حاضر تنها دو نوع قارچ در سطح تجارتی تولید می‌شوند كه عبارتند از:

یك گونه كولتوتریكوم جهت كنترل علف هرز آسكاینومن در مزارع برنج و سویا و فایتوفتورا برای كنترل علف مورینا، در باغات مركبات. كسب موفقیت كاربرد این دو نوع علف‌كش زیستی تاثیر قابل ملاحظه ای بر روی تمركز منابع به سمت تحقیقات مربوط به مبارزه زیستی در دهه آینده خواهد داشت.

در حال حاضر چندین نوع قارچ بیماری زا جهت مبارزه با علفهای هرز مزارع مختلف (به استثناء چغندرقند) تحت مطالعه می‌باشند (چاروداتان و دو لوچ 1988) كه امكان استفاده از پنج نوع قارچ بیماری‌زا برای كنترل علفهای هرز مانند گاوپنبه، سلمك، تاتوره، سوروف و قیاق را فراهم
می‌آورد.

استفاده بالقوه از این روش محدودیت‌هایی نیز به همراه دارد، از جمله طولانی لازم جهت ثبت روش در ادارات دولتی، زمان طولانی مورد نیاز جهت توقف رشد واز ابین رفتن گیاهان مزاحم، تاثیر عوامل محیطی مانند دما و رطوبت روی عملكرد این علف‌كش‌ها و تعداد كم میزبان‌های اختصاصی (خاچاطوریان 1986، تمپلتون و همكاران، 1986، چاروداتان و دولوچ1988) یك روش ممكن جهت بالا بردن تعداد علفهای هرزی كه تحت تاثیر عوامل بیماری زا قرار می‌گیرند، تهیه عامل زیستی است كه دامنه فعالیتش تابع عامل خارجی اضافه شده به محیط باشد. در اینصورت زمانیی كه آن عامل خارجی در محیط عمل نباشد، علف‌كش زیستی فعالیت كمی داشته واز بین خواهد رفت (سندز و همكاران 1989).

با توجه به موانع ذكر شده و سایر تنگناهای اقتصادی، جوتسوم (1988) عنوان نمود این روش در جائیكه مبارزه شیمیایی كافی نباشد با مواد شیمیایی گران بوده و یا دولت مصرف آنرا ممنوع كرده است، كاربرد خواهد داشت، احتمالاً به خاطر توجه بیشتر دولت به آلودگی آبها، هوا و انقراض موجودات در معرض خطر، ممكن است كه در آینده علفهای هرز بیشتری در مزراع چغندرقند با استفاده از این روش تحت كنترل درآیند.

|+| 11 نظر
نوشته شده توسط محمد ابراهیمی
روشهای شیمیایی - بخش دوم 

طبقه‌بندی علفكشها بر اساس زمان مصرف

 

الف) علف‌كش‌های قبل از كاشت یا قبل از رویش

علف‌كش‌های مزارع چغندرقند به دو دسته قبل از سبز شدن تقسیم می‌شوند. دسته اول تماسی و عمومی بوده و كلیه علفهای هرز را قبل از سبز شدن محصول از بین می‌برند. دسته دوم قبل یا بعد از كاشت و در خاك استفاده می‌شوند.

در صورت پیش بینی و وجود مشكل علفهای هرز، بایستی نوع علف‌كش را از نظر مصرف در قبل یا بعد از كاشت مشخص نمود، معمولاً زنانی از علف‌كش عمومی و تماسی در قبل از كاشت استفاده می‌شود. كه علت هرز كامل نباشد و یا اینكه زمان كاشت محصول علف هرز كاملاً زیر خاك مدفون نباشد. در صورتیكه زمان مصرف علف‌كش‌های تماسی عمومی تا بعد از كاشت با تاخیر بیفتد. بیشتر علفهای هرز ظاهر شده و در نتیجه از بین خواهند رفت. با این وجود تعلل در مصرف علف‌كش تا زمانی كه ظهور بوته‌های نزدیك باشد. امكان دارد به گیاهچه‌های محصول آسیب برساند. پاركرات (همراه یا بدون دیكوات)، گلیفوست و گلوفلوسسینات مهمترین علف‌كش‌های تماسی هستند كه در اكثر نقاط جهان مصرف می‌شوند. مهمترین امتیاز مصرف علف‌كش‌های عمومی قبل از سبز شدن چغندرقند كنترل تقریباً تمامی گونه‌های علفهای هرز از جمله چغندرعلفی می‌باشد.

در صورت مصرف علف‌كش‌ها در خاك قبل ار كاشت چغندرقند، بایستی آنها را با خاك علف‌كش با خاك سطحی تا عمق پنج سانتی متری اطمینان حاصل نمود. مخلوط كردن علف‌كش با خاك، از طریق كاهش اثر آب و هوا روی فعالیت سم موجب تاثیر یكنواختی علف‌كش می‌شود. مخلوط نمودن علف‌كش با خاك، از طریق كاهش اثر آب و هوا روی فعالیت سم موجب تاثیر یكنواخت علف‌كش
می‌شود. مخلوط نمودن علف‌كش با خاك در مورد تركیبات فرار و در نواحی خشك لازم می‌باشد. از آنجائیكه این روش نیازمند وسایل خاصی جهت مخلوط كردن علف‌كش با خاك، تراكتورهای قوی و زمان بیشتر است، چندان مورد استفاده قرار نمی‌گیرد.

همانند علف‌كش‌های تماسی، انواع پردوام را نیز بایستی با خاك سطح الارض و قبل از سبز شدن گیاهچه‌های چغندرقند به كاربرد. در غیر اینصورت موجب صدمه به محصول اصلی می‌شوند. به علت آنكه در بعضی شرایط ، مخلوط كردن علف‌كش‌های بادوام با خاك باعث افزایش خسارت به چغندرقند می‌شود(بعنوان مثال،‌ لناسیل روی املاح معدنی خاك) نمی‌توان تمامی آنها را با خاك مخلوط نمود. مزیت علف‌كش‌های با دوام مورد استفاده در خاك، كاهش شدید علفهای هرزی اسست كه همزمان با چغندرقند سبز می‌شوند و همچنین باعث حساس شدن سایر علفهای هرز سبز شده می‌گردند (دكستر 1971، دانكن و همكاران، 1982) بعضی محققین عقیده دارند كه تاثیر رقابت علفهای هرز روی عملكرد تا هنگامی كه مراحل اولیه رشد چغندرقند ناچیز است. آنان مصرف علف‌كش‌ها را در مراحل قبل از كاشت و سبز شدن به دلایل اكولوژیك قبول ندارند (مه یر و همكاران1986)، با این وجود اكثر زراعین مصرف علف‌كش‌های قبل از سبز شدن را مهم و مكمل مصرف علف‌كش‌های بعداز ظهور گیاه اصلی می‌دانند.

در دهه 1980 در نواحی شمال اروپا جهت كنترل علفهای هرز استفاده از روش سمپاشی با مقدار پائین بعد از مرحله جوانه زدن باعث تغییر مقدار علف‌كش‌های قبل از رویش گردید.
آزمایش‌ها نشان داد قابلیت اعتماد به مصرف زودتر علف‌كش با مقدار پائین بعد از مرحله رویش افزایش یافته و باعث شده تا بتوان از علف‌كش‌های قبل از رویش با مقدار كمتری برای مبارزه با پهن برگ‌ها استفاده كرد.

(می و هیلتون1985) متعاقباً برخی سازندگان، علف‌كش‌های قبل از رویش و بدنبال آن انواع علف‌كش‌های بعد از رویش را با مقادیر پائین معرفی نمودند. پائین آمدن مقدار مصرفی و در نتیجه كاهش هزینه، منجر به مصرف برخی علف‌كش‌های بعد از رویش توسط زارعین شده است كه از طرف دیگر اطمینان یافتن از مصرف دیرهنگام علف‌كش‌های بعد از رویش سه مبارزه با علفهای هرز كمك نمایند. مهمترین علف‌كش‌های بادوام كه قبل استفاده زیست شناسی سبز كردن علفهای هرز پهن به كار می‌روند عبارتند از: كلرایدازون (پیرازون)، سیكلوات، دی اتاتیل، اتوفومسات، لناسیل و متامیترون.

قبل از كاشت برای مبارزه با علفهای هرز باریك برگ می‌توان از علف‌كش‌های سیكلوآت، دلاپون، دی آلات، ای پی تی سی آو تری ـ آلات استفاده نمود. با وجود ارزان بودن این علف‌كش‌ها خصوصاً دالاپون وتی سی آب و هوایی، بعضی كشورها آنها را با علف‌كشهای باریك برگ انتخابی بعد از رویش كه خسارت كمتری به زراعت اصلی می‌زنند، جایگزین نموده اند.

جهت انتخاب علف‌كش‌های قبل از رویش، عوامل زیادی را باید در نظر گرفت. نوع علف‌های هرزی كه باید كنترل شوند در درجه اول اهمیت است. جهت اطمینان از كنترل كامل علفهای هرز، بایستی تاثیر علف‌كش‌های پس از رویشی را در انتخاب علف‌های قبل ار رویش در نظر داشت. نوع خاك و مواد آلی از عوامل مهمی هستند كه در تعیین سموم قابل مصرف، مقدار و تاثیر آنها تاثیر می‌گذارند. سازندگان بر تاثیر مصرف متوالی بعضی علف‌كش‌ها روی محصول تاكید دارند (بعنوان مثال: متامیترون قبل از رویش و بدنبال آن لناسیل بعد از رویش). مصرف پشت سرهم علف‌كش‌های قبل از رویش و آفت‌كش‌ها نیز می‌تواند خسارت وارد نماید، برای مثال مصرف كار بوفروان می‌توان تا حدی این مسئله را برطرف نمود.

بعضی اوقات جهت مبارزه با فرسایش بادی لازم است در انتخاب علف‌كش‌های قبل از رویش دقت نمود. مالچ معدنی بای تومن و زراعت پوششی جو، دو روش رایج حفاظت محصول در برابر فرسایش بادی هستند. مالچ بای تومن می‌تواند فعالیت علف‌كش‌های قبل از رویش را كاهش دهد. نثورورر1984) . وجود جو در زراعت چغندرقند، كار مبارزه را دشوار می‌كند زیرا در انتخاب مصرف علف‌كش بایستی دقت نمود كه به رشد و نمو جو آسیبی وارد نیاید.

 

ب) علف‌كش‌های پس از كاشت یا پس از رویش

این علفكشها به سه دسته اصلی زیر تقسیم میشوند:

  1.  علفكشهایی كه جهت كنترل پهن برگها مصرف میشوند

  2. علفكشهایی كه جهت كنترل باریك برگها مصرف میشوند

  3. علفكشهایی كه پس از استقرار گیاه مصرف میشوند

علفكشهای دسته اول به جهت تنوع، مخلوط شدن با یكدیگر و وجود موادی كه بعد از آنها استفاده میشود فراوان می‌باشند. به این دلیل شرح كامل این گروه از علفكشها به آسانی نیسر نیست. مهمترین علفكشهای این دسته عبارتند از پیرازون، كلوپی رالید، دس مدیفام، اندوتال، اتوفومسات، لناسیل، متامیترون و فن‌مدیفام.

در غالب كشورهای مصرف كننده، آنها را به صورت مخلوط با فن مدیفام استفاده می‌كنند. به جهت آنكه علف‌كش‌های چغندرقند بندرت قادرند تمامی علفهای هرز را از بین ببرند و یا باقیمانده آنها قدرت فعالیت زیادی ندارد. استفاده از مخلوط آنها و همچنین علف‌كشهای پس از رویش را تحت تاثیر قرار می‌دهد. بعنوان مثال، مصرف فن مدیفام در دما و شدت نور زیاد، به چغندرقند صدمه وارد می‌كند (بتلن فالوی،‌ و نوریس 1977)، (پرستون و بیسكو 1982)در سال 1986 ، نئورورر در اتریش استفاده از دیسك‌های برگی را جهت تعیین مقدار موم برگ‌ها ابداع كرد. در این روش میزان گسترش ورقه مومی، راهنمائی جهت پیش بینی حساسیت محصول به علف‌كش می‌باشد.

جهت كاهش خسارت برخی از سموم مخلوط شونده مانند فن مدیفام اتوفومسات، سازندگان سم، مواد مخلوط دیگری را فرموله نموداند (مارشال و همكارام1987)، این مواد حاوی مقادیر كمتر چسبنده‌ها و فرآورده‌های فرموله شده در مقایسه با سموم مخلوط شونده بوده و عموماً برای محصول خطر كمتری دارند.

مواد افزونی با افزایش میزان چسبندگی برخی علف‌كشها روی سطح گیاه، باعث افزایش كارآیی آنها می‌شوند. استفاده از این مواد خصوصاً در شرایط خشك آب و هوایی كه هم علف هرز و هم محصول تمایل به مومی كردن برگ‌ها دارند، سودمند است. به عنوان مثال، متامیترون عمدتاً در خاك فعال است، ولی از طریق تماسی نیز موثر می‌باشند، به این جهت در اغلب كشورهای توصیه
می‌شود تا در زمان مصرف متامیترون بعد از رویش محصول حتماً از روغن افزودنی استفاده شود. مهمترین مواد افزودنی كه به صورت محلول پاشی در زراعت چغندرقند استفاده می‌شود. بر اساس روغنهای معدنی ساخته شده اند، لیكن در بعضی كشورها از روغنهای نباتی، تالوآمین‌ها و خیس كننده‌ها همراه با علف‌كش‌های كنترل كننده پهن برگ‌ها استفاده می‌شود.

افزودنی پاشیدنی خصوصاً برای بعضی از گراس كش‌های جدیدتر مهم هستند. روغن‌های معدنی معمولاً همراه با آوكسی دیم، سیكلوسی دیم، كلوئی زالوفوپ و ستوكسی دیم، و همراه با فلوآزای فوپ، معمولاً روغنهای معدنی و خیس كننده‌های غیریونی توصیه می‌شود، اكثر گراس كش‌های مورد مصرف در مرحله بعد از رویش را بایستی تقریباً در اواخر دوره رشد محصول استفاده نمود، چرا كه علف هرز به رشدكامل رسیده و به علت اندازه بزرگش، هدف خوبی برای علف‌كش خواهد بود. گراس كش‌هایی مانند ستوكسی دیم و‌هالوگزی فوپ جهت كنترل كامل گرامینه‌های دائمی مانند آگروپیرون، باید به خوبی در اندام‌های هوایی و ریزوم آنها جابجا شده و حركت نمایند (دكر و‌هاركر 1985). مهمترین علف‌كش مورد مصرف در زمان استقرار كامل گیاه تریفلورالین كه توسط كولتیواتور هرس و یا كولتیواتور چرخشی با خاك میان ردیف‌ها مخلوط می‌شود. این علف‌كش نسبتاً ارزان است و مانع سبز شدن علفهای هرزی مانند سلمك در نواحی شمال اروپا و تاج خروس وحشی، سوروف و انواع ستاریا در ایالات متحده می‌شود. گاهی اوقات از ای پی تی سی خصوصاً هنگامی ‌كه مزاحمت‌های علفهای هرز باریك برگ در مراحل آخر رشد محصول می‌رود استفاده می‌گردد.

تریلفلورالین به عنوان علف‌كش قبل از كاشت با بستر كاشت آماده مخلوط می‌شود. اكثر زراعین از علف‌كش‌هایی با مقدار معمول طی دو نوبت برای مبارزه با علفهای هرز پهن برگ استفاده می‌كنند. ابتدا یك علف‌كش قبل از رویش و بدنبال آن مصرف علف‌كش بعد از رویش، در روس استفاده از سموم علف‌كش با مقدار پائین، معمولاً سه نوبت سمپاشی صورت می‌گیرد، ابتدا مصرف علف‌كش قبل از رویش و در مراحل دوم و سوم مصرف علف‌كش بعد از رویش یا اینكه در هر سه نوبت از علف‌كش‌های بعد از رویش استفاده می‌شود.


نظرات() 



Foot Complaints
دوشنبه 16 مرداد 1396 01:56 ب.ظ
Woah! I'm really enjoying the template/theme of this blog.

It's simple, yet effective. A lot of times it's very hard to get that "perfect balance"
between usability and visual appeal. I must say you've done a excellent job with this.
Also, the blog loads very quick for me on Safari.

Superb Blog!
eranbarqkkar.mihanblog.com
یکشنبه 11 تیر 1396 02:59 ق.ظ
Thanks on your marvelous posting! I really enjoyed reading it, you may be
a great author. I will make sure to bookmark your blog and may come back someday.
I want to encourage you to ultimately continue your great job, have a nice evening!
jaggedintermiss6.jimdo.com
سه شنبه 6 تیر 1396 02:28 ق.ظ
Thanks a lot for sharing this with all folks you actually realize what you're talking
about! Bookmarked. Kindly also discuss with my website =).

We may have a hyperlink change contract among us
manicure
چهارشنبه 23 فروردین 1396 06:59 ق.ظ
My spouse and I stumbled over here from a different web page and
thought I might as well check things out. I like what I see
so now i am following you. Look forward to looking
over your web page repeatedly.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر